至道之精,窈窈冥冥;至道之极,昏昏默默。
庄子 《庄子》1
庄子 《庄子》1伊上帝之降命,何短修之难哉;或华发以终年,或怀妊而逢灾。
曹植 《行女哀辞》0
曹植 《行女哀辞》0人以自是,反以相诽。
吕不韦 《吕氏春秋》0
吕不韦 《吕氏春秋》0吞舟之鱼,陆处则不胜蝼蚁。
吕不韦 《吕氏春秋》0
吕不韦 《吕氏春秋》0以不自为大,故能成其大
吕不韦 《吕氏春秋》0
吕不韦 《吕氏春秋》0
庄子 《庄子》1
曹植 《行女哀辞》0
吕不韦 《吕氏春秋》0
吕不韦 《吕氏春秋》0
吕不韦 《吕氏春秋》0